حجتالاسلام والمسلمین حامد منتظریمقدم عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه با اشاره به ضرورت بازخوانی درسهای قیام حضرت امام حسین(ع) با بیان اینکه در روزها و شبهای محرم نباید از تفسیر شخصیت حضرت سیدالشهدا(ع) غافل شد؛ شخصیتی که از همه امور دنیوی گذشت و برای رسیدن به مطلوب الهی، راه فداکاری و ایثار را برگزید.
ضرورت شناخت عمیق نسبت به سیدالشهدا (ع)
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) با تأکید بر اینکه هرچه کنکاش و گفتوگو درباره نهضت امام حسین(ع) ادامه یابد، شناخت انسان نسبت به این قیام عمیقتر میشود، گفت: تعمیق شناخت نسبت به نهضت حسینی، ارتباط عاطفی انسان با حضرت سیدالشهدا(ع) را ژرفتر و ریشهدارتر میکند.
عاشورا؛ عنصری فرهنگساز و مرزناپذیر در تاریخ
استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: شخصیت امام حسین(ع) بیش از هر چیز با نهضت بزرگ و جاویدان آن حضرت پیوند خورده است و نمیتوان امام حسین(ع) را از قیام، نهضت و حادثه عاشورا جدا معرفی کرد. از این رو، باید شخصیت آن حضرت را در پرتو حادثه عاشورا شناخت و تفسیر کرد.
حجتالاسلام والمسلمین منتظریمقدم با بیان اینکه حادثه عاشورا صرفاً یک واقعه تاریخی نیست، تصریح کرد: عاشورا گرانیگاه معرفی شخصیت امام حسین(ع) است، اما این حادثه در تاریخ محبوس نشده، بلکه یک عنصر فرهنگساز و اندیشهساز است و پیامهای والای انسانی دارد.
وی افزود: حادثه عاشورا میتواند جوامع انسانی را از کرختی و مردگی به شور، نشاط، زندگی و آزادگی برساند و به زندگی انسانها معنا و مفهومی تازه ببخشد. این حادثه مرزناپذیر است و در حصار تاریخ باقی نمانده است؛ با گذشت نزدیک به ۱۴۰۰ سال، همچنان زنده، پویا و با نشاط در میان انسانها حضور دارد.
وحدت و همدلی در پرتو شعار «ما ملت امام حسینیم»
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) با اشاره به گستره اثرگذاری عاشورا گفت: این حادثه نه فقط در میان شیعیان و مسلمانان، بلکه در میان همه انسانها، «بزرگ» داشته میشود و ظرفیتهای عظیمی برای درسآموزی دارد.
وی در ادامه با تأکید بر عبارت «انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» در زیارت عاشورا بیان کرد: انسان در زیارت عاشورا خطاب به حضرت سیدالشهدا(ع) اعلام میکند که با دوستان شما دوست و با دشمنان شما دشمن است. این معیار، بسیار درسآموز است؛ حتی اگر در میان دوستان امام حسین(ع) عیبهایی هم وجود داشته باشد، چون آنان با حضرت پیوند خوردهاند و دوستدار امام حسین(ع) هستند، باید با آنان پیوند محبت داشت.
استاد حوزه علمیه قم با بیان اینکه «حب الحسین یجمعنا» یک حقیقت وحدتآفرین است، اظهار کرد: همه ما زیر خیمه حضرت سیدالشهدا(ع) یک خانوادهایم و همانگونه که سردار شهید حاج قاسم سلیمانی فرمود، «ما ملت امام حسینیم». این نگاه میتواند محور همدلی، پیوند و عبور از شکافها باشد.
عاشورا؛ صحنه آزمون عقلانیت و انتخابهای سرنوشتساز
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) در پاسخ به این پرسش که شخصیت امام حسین(ع) چگونه باید تفسیر شود، گفت: برای شناخت شخصیت حضرت سیدالشهدا(ع) باید بر قیام و دعوت آن حضرت تمرکز کرد؛ باید دید کسانی که دعوت امام حسین(ع) را پذیرفتند و در رکاب ایشان به انتخاب بزرگِ «حسینی شدن» رسیدند چه کسانی بودند؟ چه منطق و عقلانیتی داشتند؟ و در مقابل، کسانی که این توفیق جاوید را از دست دادند با چه منطقی از این سعادت محروم شدند؟
وی با اشاره به مسیر حرکت امام حسین(ع) از مکه به سوی کوفه و سپس کربلا ادامه داد: در این مسیر افراد مختلفی با حضرت مواجه شدند؛ برخی دعوت امام حسین(ع) را پذیرفتند و برخی از همراهی با آن حضرت امتناع کردند. بررسی این انتخابها نشان میدهد که عاشورا فقط روایت یک حادثه نیست، بلکه صحنه آزمون عقلانیتها، تعلقات، ایمانها و انتخابهای سرنوشتساز انسانهاست.
تقابل دو الگو در پذیرش دعوت حق
حجتالاسلام والمسلمین منتظریمقدم با اشاره به ماجرای عبیدالله بن حر جعفی گفت: عبیدالله بن حرّ جُعفی از اشراف و دلیران کوفه بود. امام حسین(ع) در یکی از منزلگاهها با او مواجه شدند و برای او پیک فرستادند. او در پاسخ گفت که از کوفه بیرون آمده تا در جنگ میان حسین(ع) و دشمنانش نه طرف حسین باشد و نه در برابر او قرار گیرد.
وی افزود: حضرت امام حسین(ع) شخصاً به خیمه عبیدالله بن حر جعفی رفتند و او را دعوت کردند. او در پاسخ گفت به خدا سوگند میدانم هر کس با شما همراه شود، به شهادت میرسد و به خوشبختی ابدی دست مییابد؛ یعنی حقیقت را شناخته بود، اما این شناخت، مبنای انتخاب او نشد.
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) ادامه داد: عبیدالله بن حر جعفی در محاسبات دنیوی خود گرفتار شد و گفت احتمال نمیدهد یاری او اثری داشته باشد و آماده مردن نیست و میخواهد زنده بماند. او حتی اسب خود را به امام حسین(ع) پیشنهاد کرد؛ اما حضرت فرمودند وقتی جانت را از ما دریغ میکنی، ما نیازی به اسب تو نداریم.
وی با بیان اینکه این انتخاب، نمونهای از شناخت بدون همراهی است، تصریح کرد: عبیدالله بن حر جعفی بعدها بسیار حسرت خورد و گفت حسین بن علی(ع) به خیمه من آمد و مرا دعوت کرد، اما دعوت او را اجابت نکردم. این حسرت، نتیجه انتخابی بود که در لحظه آزمون بر اساس تعلق به دنیا و ترس از مرگ شکل گرفت.
حجتالاسلام والمسلمین منتظریمقدم در مقابل، به شخصیت زهیر بن قین اشاره کرد و گفت: زهیر بن قین نخعی از بزرگان کوفه بود و اگرچه در آغاز، عثمانیمذهب شناخته میشد، اما در همان مسیر مکه به سوی کوفه، دعوت امام حسین(ع) را پذیرفت و به کاروان حسینی پیوست.
وی افزود: زهیر در صبح عاشورا با اهل کوفه به زیبایی احتجاج کرد و چون خود از بزرگان کوفه بود، آنان را مخاطب قرار داد و به حقیقت دعوت کرد. هنگامی که شمر به او گفت تا ساعتی دیگر کشته خواهی شد، پاسخ داد آیا مرا از مرگ میترسانی؟ به خدا سوگند، مرگ در رکاب حسین بن علی(ع) برای من از زندگی جاوید با شما دوستداشتنیتر و زیباتر است.
عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) با بیان اینکه عبیدالله بن حر جعفی و زهیر بن قین دو انتخاب کاملاً متفاوت را در برابر دعوت امام حسین(ع) رقم زدند، گفت: یکی حقیقت را شناخت اما به دلیل علاقه و تعلق به دنیا، سعادت همراهی با سیدالشهدا(ع) را از دست داد و دیگری با پذیرش دعوت امام حسین(ع)، به قله افتخار و جاودانگی رسید.
استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در مسیر کربلا انتخابهای گوناگونی شکل گرفت و هر انتخاب، پردهای از حقیقت انسان را آشکار کرد. کسی ممکن است بداند سعادت کجاست، اما آن را انتخاب نکند؛ همانگونه که ممکن است کسی با عبور از تعلقات، به مقام همراهی با امام حسین(ع) برسد.
انتهای پیام/
نظر شما